Mijn dit, mijn dat. De online omgevingen schieten als bamboescheuten uit de grond. Even inloggen en je kunt je eigen zaakjes regelen. Of het nu om de bank gaat, de zorgverzekering of een theatervoorstelling. Ook de ziekenhuizen doen volop mee. Er is een landelijk programma met wat zakken geld. Zodat vanaf 2020 elke Nederlander terecht kan in zijn of haar digitale ziekenhuis.

Voor de redacteuren onder ons is dat weer een nieuwe uitdaging. Hoe spreek je de bezoeker aan? Vanuit het klassieke patiëntdenken, of als moderne zorgconsument? Populair-toegankelijk, of in de correcte medische terminologie? Met plaatjes, filmpjes en persoonlijke testimonials, of feitelijk – geen fratsen? De vraag gaat verder dan alleen het portaal waar je met je DigiD in belandt. Het gaat over alle communicatie met de ziekenhuisbezoeker. Van teksten in folders en op de website, de manier waarop je aan de balie wordt geholpen, de aanspreekvorm op social media. Op een manier die iedereen kan begrijpen. Hoog-, laag- en andersgeletterd, met visuele, auditieve of andere beperking. Inclusief denken én communiceren.

Bij mij komt dan de gulden regel boven: behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden. Ook al heb ik misschien een ziekte, ik ben een mens. Ik wil gezien en gehoord worden. Ik wil de ander zien en horen. Aandacht hebben voor verhalen, luisteren naar wat de ander bezighoudt. En dan over en weer. Dat toe te passen in artikelen, berichten, stukjes en praatjes: goud waard!

Ter inspiratie: Karen Armstrong over de gulden regel (TedGlobal 2009)

Weten hoe digitaal jouw ziekenhuis is? Kijk op de landkaart: Hoe online is jouw ziekenhuis