Er is een nieuw maatschappelijk probleem ontdekt: hooggeletterdheid. Deskundigen weten deze aandoening steeds beter in kaart te brengen. Tot nu toe werd hooggeletterdheid niet als problematisch beschouwd. Toch is het belangrijk dat we ons realiseren dat mensen die met hooggeletterdheid te kampen hebben, hulp nodig hebben. Zonder passende ondersteuning dreigen zij buiten de boot te vallen. Zij missen de aansluiting op het gewone leven en dreigen door hun taalgebruik vast te lopen in hun sociale contacten. Met alle gevolgen van dien: ongemak, misverstanden, ja zelfs uitsluiting.

Wat kenmerkt deze mensen? En hoe is hun problematiek ontstaan? Demografisch gezien zien we dat hun aantal in de afgelopen decennia weliswaar flink is afgenomen (mogelijk als gevolg van het personeelstekort in het basisonderwijs), maar een harde kern houdt hardnekkig stand in wetenschap, onderzoek, politiek en bedrijfsleven. Uit empirisch onderzoek blijkt dat daar nog te vaak op C2-niveau wordt gesproken én geschreven. Dit is taal die niet herkend en verstaan wordt door 90% van de mensen. De boodschap van de hooggeletterden – hoe waardevol die ook mag zijn – komt daardoor niet aan. Of over.

Tijd voor actie!

Daarom is het van belang om snel adequate interventies in te zetten. Hoog tijd voor een Nationaal Actieplan tegen Hooggeletterdheid! Met een taskforce, commissies en werkgroepen. Een verantwoordelijk bewindspersoon. En dan wil ik wel in de stuurgroep zitten en de aftrap doen van de Week tegen de Hooggeletterdheid. Samen met een leuke prins. Mits die niet teveel op C2-niveau converseert.

Meer weten over dit onderwerp: Stichting Lezen en Schrijven is een bron van informatie. Hoe staat het met jouw geletterdheid?